اى پروردگار محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد ، و فرج خاندان محمّد را نزديك فرما . اى صاحب عظمت و بزرگوارى ! ، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست ، و به من رحم كن و از آتش دوزخ پناهم ده . پس دوازده مرتبه سورهء « توحيد » را مىخوانى و مىگويى : خدايا از تو مىخواهم به نام پوشيده و پنهان و پاكيزه و پاكىبخش و مباركت و نيز به نام بزرگت و سلطنت ديرينه‌ات از تو خواستارم اى بخشنده عطاها ! و اى آزادىبخش اسيران و اى رهانندهء انسانها از آتش ، از تو مىخواهم كه بر محمد و خاندان محمد درود فرستى و گردن مرا از آتش دوزخ رهايى بخشى ، و از سراى دنيا همراه با سلامت ايمان بيرون برى و درامنيت وارد بهشت نمايى و قرار دهى آغاز دعايم را رستگارى و ميانش را موفقيت ، و پايانش را صلاح ، همانا تويى داناى نهانها . و در « صحيفهء علويّه » آمده كه دنبال هر فريضه چنين مىخوانى : اى كسىكه گوش دادن به سخنى از گوش دادن به سخنى ديگر او را باز نمىدارد و درخواست بىشمار خواهندگان به اشتباهش نمىاندازد ، اى آنكه اصرار اصراكنندگان آزرده و خسته‌است نمىكند ، بچشان مرا از خنكى گذشت و شيرينى رحمت و آمرزشت معبود ! اين است نماز من ، آن را بجا آوردم نه به خاطر نياز و رغبتى از سوى تو به آن ، بلكه تنها از جهت تعظيم و اطاعت دستور و اجابت آنچه كه مرا به آن فرمان دادى معبودا اگر عيب و نقصى در ركوع و سجودش بود مرا مؤاخذه مكن و بر من با پذيرش عبادات و آمرزش كاستيها تفضّل كن .